Społeczeństwo

Monika Dębek: Osoby niepełnosprawne a społeczeństwo


8 listopada 2017 o 14:36   /   komentarzy (0)

Istnieje kilka modelów definicji, które określają, czym tak naprawdę jest niepełnosprawność. Według modelu medycznego niepełnosprawność to taki stan, który długotrwale ogranicza organizm w poprawnym funkcjonowaniu. Ograniczenia te spowodowane są na skutek obniżenia funkcji psychicznych, fizycznych oraz umysłowych. Według modelu społecznego jest to niemożność pełnego funkcjonowania w społeczeństwie, spowodowana przeszkodami, które występują po stronie otoczenia np. barier architektonicznych. Model prawny określa osoby niepełnosprawne jako takie, które nie mogą lub mają ograniczoną możliwość odgrywania ról społecznych. Szczególnie nie mogą one wykonywać pracy zawodowej.

Dyskryminacja osób niepełnosprawnych nie jest nowym zjawiskiem, były one lekceważone już w czasach starożytnych. W średniowieczu musiały mieszkać z dala od osób zdrowych. Nawet w epoce oświecenia nie byli oni traktowani w godny sposób. Zamykano ich w zakładach zamkniętych, zwanych szpitalami, były one tak naprawdę więzieniami.
Wielu mieszkańców naszego społeczeństwa nadal żyje w przekonaniu, że niepełnosprawność to grzech i unika kontaktu z osobami niepełnosprawnymi. Stereotypy są bardzo silnie zakorzenione, a walka z nimi jest niezwykle trudna, wymaga ona bowiem zmiany postawy tych ludzi. Osoby niepełnosprawne bardzo często przedstawiane są jako osoby bezsilne, bezużyteczne, skryte, leniwe, niepewne siebie. Taka postawa jest oczywiście bardzo uproszczona, schematyczna i świadcząca o uprzedzeniach do tych ludzi. Zdarza się także, że postawa wobec ludzi chorych jest jeszcze bardziej negatywna. Ludzie zdrowi w kontaktach z ludźmi niepełnosprawnymi staja się sztywni, skrępowani. Nie widujemy bowiem ich na co dzień, a ludzie zdrowi nie wiedzą, jak się odpowiednio zachować. Wynika to z faktu, że zdrowy człowiek nie czuje się osobą kompetentną i myśli, że ludzie ci, we wszystkim wymagają specjalnego traktowania.

Pojawia się zatem pytanie, co należy zrobić, aby w naszym społeczeństwie zmienił się obraz ludzi niepełnosprawnych. Odpowiedź na pierwszy rzut wydaje się bardzo prosta. Wystarczy bowiem wiedza, czy też wzajemny kontakt. Niestety po edukacji w szkole, spora część ludzi większość swojej wiedzy czerpie tylko i wyłącznie z mediów. Są one teoretycznie przygotowane, przecież w telewizji bardzo często widzimy osoby niepełnosprawne. Jednak często nie są one pokazywane rzetelnie, a tylko po to, aby wzbudzały sensację i zwiększały oglądalność danego programu.

W prasie niepełnosprawność bardzo często pokazuje się w negatywny sposób jako ludzką tragedię. Niestety w ten sposób tylko utrwala się ten stereotypowy obraz ludzi. Wizerunek ten jednak bardzo często mija się z prawdą. Powinno się zatem ograniczyć na tyle ile można, zgodnie z prawdą pokazywanie takiego wizerunku. Utwierdza on tylko odbiorcę w przekonaniu, że ludzie Ci są „inni” i żyją oni we własnym świecie. Że są oni gorszymi ludźmi, którzy nic nie robią i żyją tylko kosztem innych ludzi i są tylko udręka dla swoich rodzin i otoczenia.

W mediach powinno okazywać się prawdziwy obraz zgodny z rzeczywistością. Wiele osób niepełnosprawnych, żyje na co dzień tak samo, jak zdrowi, boryka się z takimi samymi problemami. Warto pokazywać więcej sukcesów osób niepełnosprawnych, ich życiowe osiągnięcia, możliwości, jakie posiadają. A przede wszystkim mówić głośno o tym, że są tak samo wartościowymi i ważnymi dla społeczeństwa osobami, jak te zdrowe. Winno się także pokazywać ich możliwości zawodowe.
Ważną rolę w zmianie obrazu osób chorych może odegrać kościół. Powinien on poszerzać wiedzę ludzi na temat przyczyn niepełnosprawności. A także powinien wzmacniać miłość do bliźniego, niezależnie od tego, jak bardzo jest chory. W przełamywaniu barier ważny jest także wolontariat, ludzie mogą uczyć się w taki sposób bezinteresownej pomocy innym ludziom, ale także mogą poszerzać w taki sposób świadomość społeczeństwa, poprzez np. dzieleniem się swoimi doświadczeniami. Duża była i jest także rola różnego rodzaju kampanii społecznych.

Możliwości walki ze stereotypami jest bardzo wiele. W społeczeństwie już bardzo sporo zmieniło się na plus, jednak dużo jest nadal do poprawy. Nad pozytywnymi zmianami trzeba pracować każdego dnia, przez cały rok. Bardzo dużo zależy od nas samych i naszych działań. A o tym, że warto pomagać, nie trzeba mówić nikomu, ponieważ dobroć świadczy o naszym człowieczeństwie i o tym jakimi jesteśmy ludźmi.


Komentarze (0)

Napisz komentarz

Komentarz
Nick E-mail WWW(nieobowiązkowe)