Newsletter subscribe

Kultura

KinONR: Recenzja filmu “Ludobójstwo”

Posted: 23 września 2018 o 20:35   /   by   /   comments (0)

Istnieją filmy, po których obejrzeniu mamy w głowie milion myśli a nasze emocje są tak intensywne, że nie potrafimy ich opisać. Do takich filmów należy „Ludobójstwo”, film dokumentalny, co za tym idzie przedstawia przede wszystkim fakty – miejsce, czas, postacie,statystyki, np. ile osób zginęło. Mimo tego, iż jest to film dokumentalny, to bardzo oddziałuje na wyobraźnię i uczucia widza.

Materiał przedstawia najokrutniejsze wydarzenia w historii narodu polskiego, których początek sięga roku 1939. Podczas II Wojny Światowej, Polacy na każdym koku swoimi czynami udowadniali, że będą walczyć do końca, o czym świadczyć może np. obrona
Westerplatte. Sytuacja, w jakiej się znaleźliśmy spowodowała zjednanie wszystkich Polaków, którym przyświecał odtąd jeden cel – pokonanie wrogów. W walkach o wolność brali udział nie tylko dorośli, ale też najmłodsi, czego dowodem mogą być wydarzenia w Grodnie. W tym okrutnym dla nas okresie na porządku dziennym były: gwałty, grabieże, bezwzględne mordy.

Wróg nie znał litości, bowiem ginęli wszyscy, niezależnie od wieku. Dzisiaj nikt z nas nie jest w stanie wyobrazić sobie cierpienia i uporu tych, którzy walczyli o to, byśmy mogli żyć w wolnym kraju i mówić po polsku.

Po obejrzeniu filmu nasunęła nam się refleksja ,,Czy swoim postępowaniem dajemy świadectwo temu, że jesteśmy dumnymi Polakiem?”. Uważam, że dokument powinien obejrzeć każdy człowiek, w szczególności Polak. Zważając na to, jak bardzo historia przekazywana w szkole jest wybrakowana, wciąż wiele osób żyje w nieświadomości. Ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, jak bardzo przesiąknięta krwią jest ziemia, po której chodzą.

Po seansie i dyskusji, stwierdziliśmy, że słowa Zofii Nałkowskiej idealnie odzwierciedlają wydarzenia II WŚ ,,Człowiek człowiekowi zgotował ten los”. To ludzie wymyślają coraz to nowe metody i bronie, aby wzajemnie się unicestwiać i nie muszą być to wyszukane sposoby, wystarczy przeanalizować działalność np. katowni NKWD, gdzie najzwyczajniej w świecie łamano ludzką psychikę, wymuszano składanie zeznań; zsyłki do obozów pracy; zaciąganie siłą do wrogiej armii. Do tego wszystkiego należy dodać ciężką pracę, ograniczone racje żywnościowe, kary cielesne, które miały doprowadzić do wycieńczenia organizmu, a tym samym do śmierci. Oprócz niemieckich mordów, żniwa wśród Polaków zebrały również ciężkie roboty na Syberii. Sowieckie łagry były miejscem, gdzie codziennie ginęła masa wycieńczonych, chorych, pobitych i głodnych ludzi. Okrutny był także los dzieci urodzonych w łagrach, które po ukończeniu 18 miesięcy były odbierane matkom i w najlepszym wypadku
skazywane na życie w sierocińcach. . Nie można zapomnieć też o sytuacji, jaka miała miejsce na Wołyniu, gdzie posłużono się dwustoma metodami mordowania Polaków. Wielu z nas, oglądając ten fragment, miało łzy w oczach i dreszcze na widok tortur, które pokazywały brak jakiegokolwiek człowieczeństwa i bezwzględność naszych oprawców.

Film wyróżnił również wielu Bohaterów, którzy dzięki swojej odwadze, wytrwałości, winni być przykładem dla nas wszystkich, m.in. Maksymiliana Marię Kolbe, znanego w obozie Auschwitz pod numerem 16670, który oddał życie za drugiego więźnia – Witolda Pileckiego – dobrowolnego ochotnika, który zbierał informację o obozie Auschwitz dla Polskiego Podziemia; wyróżniona została także Inka, młoda dziewczyna, która zginęła ze słowami na ustach ,,Niech żyje Wolna Polska”. Takich osób jak oni było zdecydowanie więcej. Niestety, co drugi Polak nie wie kim oni są, czego dokonali, co im zawdzięczają. Dzięki filmom takim,
jak „Ludobójstwo”, ludzie zaczynają otwierać się na historię a także czują potrzebę jeszcze większego zagłębienia się w nią, bo jak zostało podkreślone na samym końcu – jest to jedynie mały wycinek z kart naszych dziejów.

Reasumując, nikt z nas nie jest w stanie wyobrazić sobie strachu osób, stojących pod ścianą śmierci ze świadomością, co zaraz się wydarzy. Nikt z nas nie jest w stanie wyobrazić sobie bólu najbliższej rodziny, która do dziś często nie zna miejsca pochówku zamordowanych krewnych. Właśnie za tę przelaną krew naszych braci i sióstr, powinniśmy walczyć każdego dnia przede wszystkim z samym sobą, starać się być lepszymi ludźmi, lepszymi Polakami, którzy szanują pamięć i historię swojego kraju i narodu.

Czytaj także

Comments (0)

write a comment

Comment
Name E-mail Website